تفاوت کفش ایمنی و کوهنوردی چیست؟ بررسی جامع

تفاوت کفش ایمنی و کوهنوردی چیست؟ هر کدام از این نوع کفش ها برای مصارف متفاوتی طراحی شده اند. به طور مثال کفش ایمنی را در شرایط کاری پرخطر استفاده می کنند ولی کفش کوهنوردی برای گذر از مسیرهای ناصاف و کوهستانی با انعطاف بالا و مقاوم در برابر آب هستند. در ادامه مطلب به تفاوت های این دو کفش به صورت جزئی تر می پردازیم.

کفش ایمنی چیست و در در چه مواقعی استفاده می شود؟

این کفش برای محافظت از پا در مقابل ضربه های فیزیکی، خطرات شیمیایی و مکانیکی در شرایط کاری تولید شده است. کفش ایمنی از مواد مقاوم و ساختار مستحکم برخوردار است و در صنایع گوناگون کاربرد وسیعی دارد.

این کفش متشکل از چندین لایه برای محافظت از پا است که هر لایه وظیفه خاصی برعهده دارد. کلاهک کفش عموما از جنس کامپوزیت است و از انگشتان پا در مقابل سقوط اجسام سنگین نگهداری می کند. این کفش دارای یک زیره ضخیم و مقاوم است که از نفوذ جسم های نوک تیز به داخل آن جلوگیری می کند و همین زیره در بعضی از مدل ها به صورت ضد لغزش طراحی می گردد. در بعضی از مدل ها هم به صورت عایق الکتریکی هستند و از برق گرفتگی جلوگیری می نمایند.

بهترین کفش ایمنی مهندسی را به طور معمول از کفش های صنعتی سبک تر و شیک تر طراحی می کنند. این مدل برای مهندسان و ناظران کاربرد دارد. برای پروژه های ساختمانی و صنعتی با احتمال سقوط اشیا باید از کفش با کلاهک فولادی استفاده کرد. انواع مدل عایق الکتریک برای برقکاران و تکنسین های برق تولیده شده اند و در صنعت جوشکاری نیز کفش های جوشکاری که از مواد نسوز برای مقابله با جرقه و حرارت استفاده می گردد.

کفش کوهنوردی و مزایای آن

از کفش کوهنوردی برای گذر از مسیرهای صعب العبور، ناهموار و انجام فعالیت های ورزشی در طبیعت استفاده می شود. این کفش ها طوری طراحی شده اند که هم راحت، انعطاف پذیر و هم به شرایط محیطی مقاوم باشند.

جنس زیره کفش کوهنوردی از موادی مانند لاستیک ویبرام که نرم هستند و چسبندگی بالایی بر روی سطح های سنگی و لغزنده دارند، تولید می گردد. این کفش ها دارای ساقبلند جهت جلوگیری از پیچ خوردگی در مسیرهای ناصاف را فراهم می کند. اکثر مدل ها دارای تکنولوژی گورتکس هستند که خاصیت ضد آب دارد و تهویه مناسبی را نیز داخل آن فراهم می نماید. قسمت داخلی کفش برای جلوگیری از فشار به کف پا از کفی ضربه گیر داخلی استفاده شده است.

انواع کفش کوهنوردی

کفش های کوهنوردی با توجه به سطح دشواری مسیر دارای انواع مختلفی هستند. برای استفاده در مسیرهای ساده و روزانه از کفش پیاده روی و کوهنوردی سبک استفاده می گردد. بهترین کفش کوهنوردی ایرانی دارای ساق بلندتر و زیره ضخیم تر هستند که برای طی مسیرهای سخت تر مناسب هستند. برای صعود در ارتفاعات و شرایط سخت و زمستانی از کفش کوهنوردی سنگین استفاده می شود. برای صخره نوردی و صعودهای فنی نیز از کفش صخره نوردی مناسب است.

تفاوت کفش ایمنی و کوهنوردی چیست؟

دانستن تفاوت های میان این دو کفش در انتخاب بهتر به شما کمک می کنند. این موارد به طور کامل مورد بررسی قرار گرفته اند:

طراحی کفش ایمنی برای حفاظت از پا در مقابل خطرات مکانیکی می باشد. وزن استاندارد کفش ایمنی بیشتر از کفش کوهنوردی می باشد زیرا در ساخت آن از مواد محکم و سنگین تری استفاده شده است. کلاهک کفش از جنس کامپوزیت یا فولاد هستند. تفاوت کفش ایمنی ساق کوتاه و ساق بلند نیز در شرایط کاربری است زیرا کفش ساق بلند در محیط های مرطوب و برای محافظت از مچ پا کاربرد دارد. کفش کوهنوردی وزن سبک و انعطاف بالایی دارند تا از حرکت طبیعی پا جلوگیری نکنند. دارای چسبندگی بالا در زیره، محافظت از مچ پا و تهویه مناسب هستند.

جنس کفش ایمنی از چرم ضخیم، لاستیک های صنعتی، پلی اورتان و مواد مصنوعی مقاوم هستند تا در برابر سایش، نفوذ مواد شیمیایی و پارگی مقاوم باشند. در مقابل کفش کوهنوردی از چرم نبوک، پارچه های قابل تنفس، گورتکس و مواد سنتتیک تولید می گردند که ضد آب و سبک باشند.

تفاوت زیره و کفی کفش ایمنی و کوهنوردی 

اهمیت و ضرورت استفاده از کفش ایمنی در شرایط کاری سخت بسیار محرز است. کفش های ایمنی بسیار محکم و دارای عاج کم عمق است تا در برابر سوراخ شدن، نفوذ مواد شیمیایی و روغن مقاوم باشد. ولی کفش کوهنوردی دارای عاج عمیق و چسبندگی بالایی است و خاصیت ضربه گیر دارد.

تفاوت استانداردهای کفش ایمنی و کوهنوردی

در تولید کفش ایمنی از استانداردهای بین المللی EN 20345 (برای محیط های صنعتی) و در تولید کفش کوهنوردی از گواهینامه های CE (افزایش عملکرد در شرایط طبیعی) استفاده شده است. ذکر این نکته الزامی است که استانداردهای کفش ایمنی سبک و طبی کارگری نیز از استاندارد کفش ایمنی مستثنی نیست.

کفش کوهنوردی سبک و انعطاف پذیری بالایی دارد ولی کفش ایمنی دارای وزن سنگین تر و انعطاف پذیری کمتری است.

جدول مقایسه ای کفش ایمنی و کوهنوردی

سوالات متداول

در چه مواقعی از کفش ایمنی استفاده می شود؟ در شرایط کاری شلوغ با احتمال سقوط اشیا، نفوذ مواد شیمیایی، خطر برق گرفتگی و وجود دمای بالا استفاده از کفش ایمنی الزامی است.

چه زمانی از کفش کوهنوردی استفاده کنیم؟ جهت انجام فعالیت های ورزشی و تفریحی مانند کوهنوردی، صخره نوردی، طبیعت گردی، صعود به قله، ترکینگ و پیاده روی های طولانی مدت از کفش کوهنوردی استفاده کنید.

آیا کفش کوهنوردی را می توان به جای کفش ایمنی به کار برد؟ قطعا خیر چون کاربرد این دو کفش کاملا متفاوت است که در بخش های قبلی کاملا تشریح نمودیم.

نحوه مراقبت از کفش های کوهنوردی و ایمنی به چه صورت است؟ برای نگهداری از کفش ایمنی پس از هربار استفاده گرد و غبار آن را تمیز نمایید و دور از حرارت مستقیم نگهداری نمایید. کفش های کوهنوردی را پس از هر کوهپیمایی بشویید و خشک نمایید.

تفاوت کفش ایمنی و کوهنوردی چیست؟ دانستن جواب این سوال برای انتخاب درست به شما کمک شایانی می کند. جهت انتخاب درست در ابتدا باید نوع کاربرد و فعالیت خود را مشخص کنید. با توجه به محیط کاری نوع استاندارد مورد نیاز خود را بررسی نمایید. مثلا در کارگاه جوشکاری کفش مقاوم به حرارت، برقکاران کفش عایق الکتریکی و برای کار با مواد شیمیایی از کفش های مقاوم به مواد شیمیایی استفاده کرد. در طبیعت گردی نیز باید نوع مسیر را بررسی کنید. مثلا برای مسیرهای ساده، کفش های کوهنوردی سبک و مسیرهای صعب العبور به کفش سنگین تر نیاز است. ایمنی جایگزین ندارد! جهت کسب راهنمای انتخاب کفش کار تابستانی نیز می توانید سایر مقالات روی سایت را مطالعه نمایید.